Hafta Sonu Havalar Düzeldi, Bahar Geldi…

Bahar geldi sonunda… Sanki kış bu sene çok uzundu. Aslında o kadar da sert yapmadı ama nedense bana biraz sıkıcı geldi. Artık yazlar çok kısaldığındanmıdır nedir bi yaza doyamıyorum ben. Çocukları da hava güzel olunca eylemek kolay oluyor. Hafta sonları hiçbir program yapmayıp tüm günü sokakta evimizin önünde geçirmek çok keyifli oluyor. Scooterlar, bisikletler, toplar ve park… İstanbul’da bunları kullanabilecek alanınız varsa “şanslı ” ebeveyn kategorisindesiniz demektir. Öbür türlü bir yerlere taşımak gerekiyor. Tabi çocuklar da çok şanslı oluyor bu durumda ama onlar daha farkında değiller.

Kahvaltılar ediliyor ve daha kahvemi içmeden hop tüm takım taklavatla bahçedeyiz. Okumaya devam et “Hafta Sonu Havalar Düzeldi, Bahar Geldi…”

Evde Evcil Hayvan; O Bir Guinea Pig :)

Dila’nın hayvan sevgisi öyle büyükki evdeki kedimiz Cookie ona yetmiyordu. 🙂 Babaanne ve dededeki köpekleri Paris’i eve istiyor hatta Cookie ile arada değiş tokuş etmek istiyordu. Olamayacağını devamlı anlatmamıza rağmen bir türlü köpek sevdası geçmedi. Onu dışarda tasmayla dolaştırmak müthiş bir keyif Dila için…

Bir gün (19 Kasım 2017) ailecek Avm’ye girdik öyle hava kötü takılalım, 3-5 bişeye girerler yemek yer kaçarız derken, girişte bir pet shop ve bu yavru guine pigler camda sergileniyorlar. Tabiki durduk ve hadi bir bakalım diye içeri girdik. İçerideki arkadaştan biraz bilgi aldık ve dışarı çıktık. Çocuklar biraz kapalı parkta oynadılar ve sonrasında yemek yerken ben biraz bu hayvancağızı googleladım. Bakımı kolay duruyor ve köpek isteyenlere iyi bir alternatif olabileceği, hatta çocuklar için çok uygun olduğu gibi şeyler yazınca Dila ile bir anlaşma yaptık. Okumaya devam et “Evde Evcil Hayvan; O Bir Guinea Pig :)”

Sömestirde Neler Yaptık???

4 Nesil birarada

Sömestir olunca anneleri genel olarak bir heyecan kaplıo, eyvah napıcaz gibisinden… Tüm avmlerde atölyeler, etkinlikler, tiyatrolar… Onların hepsine bak, rezervasyon yap, katıl fln… uğraşamicam dedim. Zaten bizimkilerin okulu 1 hafta tatil, bakarız, canları ne isterse diye düşündüm. Bu arada yeterince bol hastalıklı bir sezon geçirdiğimiz için de haldır haldır koşuşturmalı programlar yerine bol dinlenmeli ama arada da tabi aktiviteli bişiler yapmaya çalıştım. Okulda zaten masa başı aktivitelerin tillahını yaptıkları için böyle aktiviteler seçmemeye özen gösterdim. Dila’nın bu yıldan beklentisi ve dilekleri arasında ata binmek ve buz pateni vardı. Bunlar listenin olmazsa olmazlarıydı. Buna arkadaşım Ece hamam programı ekledi saolsun. Değişik, güzel ve bol anılı 1 hafta oldu… Okumaya devam et “Sömestirde Neler Yaptık???”

YİNE, YENİ, YENİDEN…

Spor sonrası ailecek bir fotoğraf alalım dedim ama Dila (büyüğü) gelmek istemedi. Bizde 3 müz selfielendik ,)

Uzuuun bir aradan sonra yine,yeni,yeniden diyorum…

Bu 1 senede hayatımda değişiklikler oldu, 2 çocuk yordu veee dönüp baktığımda şu 2018’e kendime ait ne yaptım diye sordum. Cevap: koca bir hiç! Böyle olunca insan bir garip hissediyor. Nasıl mı? Mesela istediğim bir hobimi yapabildim mi? Spor yapabildim mi? İşe dönebildim mi? İsteyip de ah şunu yaptım dediğim tek birşey olmadığını görünce açıkçası üzüldüm. En basitinden buraya 1 yazı bile yazmamışım. Ki 2018’de bile (yazım olmamasına rağmen) yorumlar, sorular almaya devam ediyorken. Neden böyle olmuş, bilmiyorum ama zararın neresinden dönersen dön kardır diye atalarımız boşuna söylemiş diyerek… 2019 a girdiğim ilk günden beri önemli kararlar aldım ve bir “to do list” oluşturdum. Neler yapıcam ve neler yapmicam… Sırayla bunları uygulayamaya başladım bile! Bu sene kesinlikle farkındalık senesi olacak benim için. Başta bloguma geri dönüyorum.. insan gerçekten birşeylere ara verince veya bırakınca dönmesi çok zor oluyor ama hiçbirşey imkansız değildir! (istendiği sürece) Okumaya devam et “YİNE, YENİ, YENİDEN…”

HaftaSonu Ne Yapıcaz Sorusu!

Haftasonu olmasına tabiki bayılıyoruz ama gelip çatınca çocuklarla napalım, nereye gidelim soruları beni benden alıyor. İstanbulda artık kontağı çalıştırıp yarım saatte bir yere gidebiliyorsan şanslısın. Hadi çocuklarla şuraya gidelim demen en az 1-1,5 saat sürüyor . Hadi çıkıyoruz dediğin anda yedisi içtisi çanta hazırlaması vs min. yarım saat – 45 dak. Çıkıp bir yere varman ve park etmen min. 1 saat. Dönüşte akşam trafiğinde eve dönmek 2 saat. Tadından yenmiyor.. Ki bu arada biz İstanbul’un göbeğinde oturuyoruz. Hem Avrupa’ya hem Asya’ya yakınız diyebilirim. Ona rağmen çocuklarla bir yere gitmek ve dönmek sıkıntı. Bu kış nasıl geçicek bilmiyorum…

Geçtiğimiz haftasonu Birce’nin tavsiyesiyle Watergarden’a gittik. Çok beğendim cidden. Okumaya devam et “HaftaSonu Ne Yapıcaz Sorusu!”

Bebeklerde Demir Eksikliği

Bizim 2 numara Melisa hnmın 1 yaş kan sayımını yaptırdık. Sağlık ocağı muaynelerinde mutlaka isteniyor ve kesinlikle de yapılmalı bence.  Baya detaylı küçük check up gibi bişi oluyor. Bu arada D vitaminine, demirine de bakıldı.  Bir kaç gün sonra sonuçlar geldi ve trombosit (plt) diye bir değer yüksek çıkmış. Tabi doktorumuz Bingül Pektaş’a hemen whatsapptan msj atıldı sonuçlar. Doktorlarla aramadan rahatsız etmeden bu whatsaplaşmak müthiş bişi 🙂 O yazıyor ibaresini görüyorum ama internette google amcaya sormadan da yapamıyorum. Karşıma ilk çıkan yazıyı okudum ve fenalık geçirdim. Kalbim durcak sandım.

Okumaya devam et “Bebeklerde Demir Eksikliği”

Kardeş Travması

Benim kardeşim olmadığı için ve annem de tek çocuk olduğu için ben kardeş nedir bilmem. Kardeş olayını eşimle öğrenen ben, Dila’ya kardeş olayına sıcak baktım ve nitekim Melisa oldu. 2 kız muhteşem bişi bence. Hayata 1-0 önde başlıyorsun çünkü doğuştan en yakın arkadaşın var 🙂 Biz tek çocuklar her zaman bir arkadaş ararken, onlar hiç yalnızlık çekmezler ve arkadaş ihtiyaçları yoktur. (genelleme yapıyorum, istisnalar var tabi…) Biz böyle düşünürken tabi Dila yani küçük abla travma yaşıyormuş. Allah allah…

Okumaya devam et “Kardeş Travması”

Dila’nın 3 yaş Doğum Günü

Karlar ülkesi temalı pasta ve bezelerimiz…

Sonunda Dila 3. yaş kutlamasında eğlenebildi 🙂 Her sene bir ağlama ve mutsuzluk halinde geçiyordu. Bu sene sadece çocuklu arkadaşlarımı ve kendi istediği arkadaşlarını çağırarak bu sorunu çözdüğümü düşünüyorum. Tabi bu durumda büyüme faktörü de var. Ne kadar büyüse de kalabalıktan hoşlanmıyor ve bu değişmeyecek. Ben de bu duruma saygı duyucam.

Bizim orada Herşey diye bi mağaza var. 1 gün önce süslemeler, balonlar vs için oraya gittim. Bu arada pasta telaşındayım bir yandan. Nemo temalı yapmayı düşünüyordum fakat bu temaya uygun hiç bir süsleme bulamayınca Karlar Ülkesi temasına karar verdim. Okumaya devam et “Dila’nın 3 yaş Doğum Günü”

Çocuklar Tiyatroya Bayılıyor

Başlamasını beklerken…

Geçen gün Dila’nın (3 yaşında) kankisi Rüzgar’ın (4 yaşında) annesi Sevda “hadi çocukları tiyatroya götürelim” dedi. Ben erkenmi acaba diye düşünürken Sevda “Harika Kanatlar”ın tiyatrosu bu nasıl olsa çizgi filminden biliyorlar sıkılcaklarını sanmıyorum dedi. Sıkılırlarsa da en fazla çıkarız dedik. Bir avmde gittik ve baya sevdiler. İnanılmaz da eğlendiler. Bana sorarsanız çok kötü bir organizasyondu ama onlar bunun farkında bile değillerdi.

Asıl dün Eti’nin girişi ücretsiz olan tüm çocuklara uygun “Kırmızı Başlıklı Kız” tiyatrosuna gittik. Okumaya devam et “Çocuklar Tiyatroya Bayılıyor”

2. Çocuk Rahatlığı…

Walla derlerdi inanmazdım… 2. nasıl büyüyor anlamıyorsun diye… Hakkaten öleymiş. Bi kere kafan rahat. Lohusa olmuyorsun. Veee en güzeli tecrübelisin! Tecrübe herşeymiş! Panik değilsin, “Allahım bu niye ağlıyor” diye karalar bağlamıyorsun, biliyorsun ki 3 ünden biridir sıkıntısı… Açlık, gaz veya uyku. Bu altın 3 lüyü bilince çok da zor olmuyor hayat. Ha ne mi zor? Tabiki uykusuzluk! 2 saatte 1 emme muabbetine ayaktasın. Ama sabah senden devir alcak biri varsa onda da sıkıntı yok. Yani kısacası 2. çocuk rahat… Bi koyver gitsin modu geliyor… Okumaya devam et “2. Çocuk Rahatlığı…”