2 aylık anneyim…

 

Biz böle bir aileyiz işte :)
Biz böle bir aileyiz işte 🙂

Hayattan, blogumdan, işte güçten kısacası herşeyden kopmuştum. 2 aydır Dila dışında hiçbir şeyle ilgilenemedim. Şimdi yavaş yavaş işime ve keyfi zevklerime dönebiliyorum. Gerçi anlatılmaz yaşanır bir lohusalık geçirdim ve çok şükür bitti. Artık Dila’ya alıştım ve çok daha rahatım.

Sezeryan doğum yaptığım için 2 gece hastanede kaldık. Doğuma apar topar alındım. Hiç beklemiyordum. Kontrole gittim ki bizimki geliyormuş. Hemen doktorum Zehra Koçer hadi bakalııım başlıyoruz dedi. O günde hastane tıklım tıkış, herkesin doğurası gelmiş. Offfff beni araya sıkıştırdılar. Bende piskoloji yerlerde ve bayılsammı ayık mı girsem karar vermeye çalışıyorum. Anestesist baktı bana ve spinale uygun olduğumu söledi, kesinlikle spinal olmam için beni ikna etti. Ameliyata beni hazırlarlarken ben o panikle tüm sevdiklerime msjla durumu duyurdum ve telefonum çıldırdı 🙂 İyiki yapmışım çünkü herkes hastaneye akın etti diyebilirim. O curcunayla ben o hastane stresini atlattım. Fakaaaat eve bir geldik ki, o an bittiğim an oldu. Dila’nın odası hazır değil. Alt değiştirme ünitesi yok. Ev soğuk. Ben, eşim, annem hepimiz şaşkın ve derken panik başladı…Hastanede hemşireler doyuruyo, altını değiştiriyo, banyosunu yaptırıyo.. Evde kaldık mı başbaşa. İlk Dila’nın altını değiştirelim dedik ve evi hiç hazırlamamış olduğumuzu fark ettim. Ne giydireceğimi ne yapacağımı bilemedim. Altını yatağımda açtım ve kapatamadım. Dila ağlamaya başladı veee olanlar oldu. Ben de ağlamaya başladım. Annem de saolsun eşlik etti. Kocam da aptal oldu bize bakıyo. Dila üşüyo deyip ağlıyorduk sülalecek. İşte o dakkalarda ben napıcam paniğiniz başlıooo ve lohusalık gelioooo.

Lohusalık tamam ilk 40 gün, ama noluo bu 40 gün, nedir hiç bilmezdim. Gene halkımızın hurafelerindendir die düşünürdüm. Meğersem çooook çok anlamı varmış. Bu süre zarfında bebek bizim dünyaya kapalı ve başka şeylerle iletişimde. (az tırsmadım Dila deli deli tepeme, duvara falan bakarken 🙂 ) Gözünde resmen sanki camdan lens varmış gibi oluo. Tabi bu arada benimde organlarım eski yerlerine geçmeye başlıo ve uterusun da toparlama süreci bu 40 gün. Hele o hormonlar var ya hormonlar… Hamileliktekiler halt etmiş. Bu dönemde her türlü asla yapmam dediğiniz herşeyi düşünebilir ve yapabilirsiniz.Resmen bende manyak oldum. Etrafımdakilerden bi dönem nefret ettim. Telefonum kapalıydı zaten.Evde salona yerleştim. Yatıorum kalkıorum Dila. Ama nasıl incelemişsem Dila’yı bu dönemde şimdi gak dese anlıorum guk dese yapıorum. Benden başka kimse nie ağladığını veya o an hareketleriyle ne istediğini anlamıo. Tabi o geceleri uyurken acaba nefes alıyormu, acaba kusarmılar daha bitmedi. Onun için de kamerayla bakıyorum sürekli ve tüm eve de döşettim. Şimdi Türk bir yardımcım var. Adı da Esma. Nazar değmesin çok rahatladım. Saolsun bu 40 gün döneminde kayınvalidemle kayınpederim hiç yalnız bırakmadılar. Bizde kaldılar ve Dila’ya baktılar. Tek onlarla iyiydim zaten. O dönemde çok ii geldiler. Hiç unutumam bu yaptıklarını. Beni çok güzel idare etmişler şimdi anlıyorum.

Neyse ki bitti veee şimdi bebek olayının tadını çıkarmaya başladım…

Doğuma hazırlanırken annem geldi..
Doğuma hazırlanırken annem geldi..
Levent de kapıda endişeli bekliyordu ve 2 dakka içeri aldılar hemen şipşak ,)
Levent de kapıda endişeli bekliyordu ve 2 dakka içeri aldılar hemen şipşak ,)
Doktorum Zehra'nın ilk bana gösterdiği an...
Doktorum Zehra’nın ilk bana gösterdiği an…
İlk ona dokunduğum an...
İlk ona dokunduğum an…
Artık ben de Dünyalıyım!
Artık ben de Dünyalıyım!
İlk banyosu...
İlk banyosu…
Patilerimmm
Patilerimmm
İlk babaya verilirken...
İlk babaya verilirken…
Veee babayla tanışma anı...
Veee babayla tanışma anı…
Çekirdek aileydik bir zamanlar...
Çekirdek aileydik bir zamanlar…
Anane ve dedesiyle...
Anane ve dedesiyle…
Annem torunuyla :)
Annem torunuyla 🙂

IMG_2135

Hepimizin ilgi odağı..
Hepimizin ilgi odağı..
Öpüzlerken..
Öpüzlerken..
Dilam ve ben...
Dilam ve ben…

Yorumlar

yorum

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir