Kardeş Travması

Benim kardeşim olmadığı için ve annem de tek çocuk olduğu için ben kardeş nedir bilmem. Kardeş olayını eşimle öğrenen ben, Dila’ya kardeş olayına sıcak baktım ve nitekim Melisa oldu. 2 kız muhteşem bişi bence. Hayata 1-0 önde başlıyorsun çünkü doğuştan en yakın arkadaşın var 🙂 Biz tek çocuklar her zaman bir arkadaş ararken, onlar hiç yalnızlık çekmezler ve arkadaş ihtiyaçları yoktur. (genelleme yapıyorum, istisnalar var tabi…) Biz böyle düşünürken tabi Dila yani küçük abla travma yaşıyormuş. Allah allah…

Garip garip haller, gece uyanmaları, babaya aşırı uç bir düşkünlük, anneyle hep zıtlaşma vs… Baktık işin içinden çıkamıyoruz dedik bir profesyonel yardım alalım. Nişantaşında “Norma Razon ekip” adı altında birkaç pedagogun yer aldığı ufak bir kilinik var. Orda Selin hnmla başladık. Bu kadar mı nokta atış olur. 1 ayda o kadar yol katettikki anlatamam. Şu an gece uyanmaları bitti, bizim yalnış davranışlarımızdan dolayı oluşan Dila’nın bize kötü krizsel davranışları bitti. Hatta bunu çevremiz bile fark ediyor. Aslında size Amerika’yı yeniden keşfettirmiyorlar. Sadece bildiklerinizi ya da tahmin ettiklerinizi diyelim bir profesyonel ağızdan dinliyorsunuz ve acaba şöyle mi yapsam dediğiniz şeyleri detaylandırarak nasıl davranmanız gerektiği konusunda yol gösteriyorlar. Ödevlerimiz oluyor, gelişim takiplerimiz oluyor. Bundan dolayı ve tabiki para ödediğimizden dolayı sıkıysa yapma.

Mesela Dila saçma sapan birşeye ağladığında napıcam diye sordum, ve söylediği yöntemi bugün denedim. Net başarılı oldu… Şöyleki; sabah kahvaltıda omlet yaptım ve ben tost istiyorum diye ağlamaya başladı. Ben de tostumuz yok yapamam ve ayrıca her gün tost yenmez dedim. İstemiyorsan aç kalcaksın çünkü bugün bu var dedim. Koptu tabi. Orda sakinliğimi korudum ve Selin hnm’ın önerdiği yöntemi denedim. Seçenek sundum. Onun seviyesine eğildim ve ” Dilacım 2 seçeneğin var; ya kahvaltını ağlamadan yersin ve aç kalmassın , ya da yukarıya çıkıp odanda oyun oynayabilirsin aç bir şekilde dedim. O da aynı pedagog un dediği gibi yaptı; ağlamayı bıraktı ve düşündü. Yemeğe karar verdi 🙂 Veee bütün kahvaltısını sıfır sıkıntıyla bitirdi. Ben bu arada eyvah klasik bir Dila krizi yaşıyoruz diye düşünürken o kadar mutlu oldum ki anlatamam.

Sonuçta anne baba oluyoruz ve malesef bu bize öğretilmiyor. Aslında bizim yalnış davranışlarımızdan ve sabırsızlıklarımızdan onlar zarar görüyorlar ve bunu bize gösteriyorlar. Hani derler ya çocuk ailenin aynasıdır diye. İşte o hesap… Kaybolduğumuzu hissettiğimizde veya birşeylerin çığrığından çıktığını gördüğümüzde yani kontrolün gittiği noktada kesinlikle dış ses olmalı. Varsa imkanınız profesyonel yoksa da araştırarak diyorum… Güzel nesiller yetiştirmek umuduyla…

Yorumlar

yorum

“Kardeş Travması” için 4 cevap

  1. Çocuğum olursa size geleyim size danışayım. 🙂 Şaka bir yana öğrenciyiz bu hayatta hepimiz olur yavaş yavaş Bende korkuyorum Çocuk olaylarından ama hepimiz iyi bir Ebe beyin olacağız 🙂 Sizin adınıza mutlu oldum sorunları çözdüğünüz için….

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir